Elementy z blachy na wymiar

Element opisujesz przez obrys, otwory i wycięcia. Otwór okrągły pod śrubę, fasolka pozwalająca na regulację położenia, wycięcie prostokątne pod złącze lub przepust, zaokrąglone narożniki obrysu tam, gdzie ostra krawędź przeszkadza w montażu.

Powtarzalne rozstawy warto opisać wzorcem: rząd otworów wzdłuż jednej osi, siatka pod płytę drukowaną lub kołnierz, odbicie względem osi symetrii płyty. Wzorzec to jeden zapis, który silnik rozwija do jednoznacznej listy otworów.

Elementy są płaskie i wychodzą z jednej blachy o jednej grubości. Nie giniemy ich, nie spawamy i nie obrabiamy po cięciu, więc jeżeli detal ma mieć zagięcie albo gwint, trzeba to zaplanować poza Drawelo.

Otwory i wycięcia muszą być rozłączne i mieścić się w obrysie z zapasem wynikającym z grubości blachy. Konfigurator liczy te odległości od razu i nie pozwala zamówić układu, którego nie da się bezpiecznie wyciąć.

Najwięcej czasu zabiera nie cięcie, a dopytywanie. Wystarczą cztery liczby — długość, szerokość, grubość i ilość — plus rozstaw otworów liczony od krawędzi, żeby wycena była gotowa bez jednej wiadomości w obie strony.

Rozstaw warto podawać od tej samej krawędzi, od której wymiarujesz w montażu. Konfigurator przyjmuje odległość środka otworu od lewej i dolnej krawędzi, więc jeżeli trzymasz się tej konwencji w rysunku, przeniesienie wymiarów zajmuje minutę.

Jeżeli element współpracuje z gotowym podzespołem, przelicz jego wymiary na średnice i rozstawy przed wejściem do konfiguratora. „Otwory pod śruby M8 z podkładką” to konkretna średnica i konkretny odstęp od krawędzi — a te dwie liczby konfigurator sprawdza od razu.